Mycorrhiza stimuleert wortelgroei

In een veldproef bij een rozenkweker in Grubbenvorst is bij het verplanten van rozenonderstammen (Rosa corymbifera ‘Laxa’) een deel van de planten behandeld met een mycorrhiza worteldip. Na een seizoen (februari – oktober) was er een duidelijk verschil in wortelgroei en in het percentage wortels met mycorrhiza.

rozen 2
met worteldip, 67% kolonisatie
rozen 3
onbehandeld, 46% kolonisatie

Mycorrhiza-schimmels produceren hormonen die de wortelgroei stimuleren. Zo wortelden in een Amerikaans onderzoek stekken van miniatuurrozen bij aanwezigheid van mycorrhiza-schimmels in het stekmedium even goed of beter dan bij behandeling met synthetische wortelhormonen (stekpoeder). In een containerproef met bewortelde stekken van Rosa multiflora verhoogde de toevoeging van mycorrhiza de groei van de rozen met 62% bij een normaal bemestingsniveau van 4.2 kg/m3 (osmocote 18N-6P-12K). Daarbij kwam het wortelgewicht van de gemycorrhizeerde planten uit op 48% van het totaalgewicht, tegenover 27% bij de onbehandelde planten.

Rozen vervangen in bestaand perk

Op plekken waar al langer rozen staan lukt het vaak niet nieuwe rozen aan te planten. Om deze zogenoemde rozenmoeheid te verhelpen wordt geadviseerd om de grond 60 cm diep af te graven en een laag nieuwe grond op te brengen. Ook kun je afrikaantjes zaaien en deze in het najaar onder spitten. Beide maatregelen zijn echter kostbaar en tijdrovend en moeilijk toepasbaar in een bestaand rozenperk. Een alternatief is de behandeling van de nieuwe aanplant met Mycorrhiza.



Het rosarium van Wittington Estate in het Engelse graafschap Buckinghamshire was in 2002 toe aan een ingrijpende renovatie. Tussen bestaande rozenstruiken moesten 250 nieuwe rozen geplant worden. Eerdere pogingen om zieke rozen te vervangen mislukten. Na een eerste analyse bij de bestaande rozen bleek dat bijna geen mycorrhiza op de wortels aanwezig was, wat met jarenlange zware bemesting en chemische bestrijding in verband werd gebracht. Op advies van Mike Marriot van David Austin Roses werden vervolgens de wortels van de nieuwe struiken gedipt in een preparaat met vijf inheemse soorten endomycorrhiza van het Britse bedrijf PlantWorks. De aarde van het plantgat werd niet vervangen, maar wel verbeterd met bladcompost. De groei van de rozen in het eerste jaar was goed, er was geen uitval en 47% van de wortellengte was gemycorrhizeerd. Na alleen een organische bemesting in de winter was zowel de groei als de bloei in het tweede jaar nog beter en de wortelkolonisatie steeg tot 72%. Het gebruik van systemische fungiciden werd tot een minimum gereduceerd. Bijkomend voordeel was een gezonde populatie van natuurlijke vijanden, waaronder lieveheersbeestjes, sluipwespen en zweefvliegen.